Wykładowcy są ekspertami i pasjonatami w swoich dziedzinach. Zajęcia z nimi dają możliwość wyjątkowych i niepowtarzalnych spotkań, są okazją do rozmów i pytań.

koordynator merytoryczny II edycji Kursu
(Cenzura i propaganda – dwie siostry – kontrola, manipulacja; III RP versus PRL – wykład zamykający I i II edycji Kursu); główny specjalista Instytutu Pamięci Narodowej w Warszawie, Biura Badań Historycznych; autor książki Literaci. Relacje między literatami a władzami PRL w latach 1956-1970 (Warszawa 2011) oraz współautor licznych publikacji naukowych, m.in. Oblicza Marca 1968, (Warszawa 2004); Między wierszami wierszy: antologia poezji drugiego obiegu wydawniczego na Mazowszu (1976-1989) (Warszawa 2009).
wykład zamykający I edycji kursu Od PRL do III RP „III RP versus PRL„

(wykład inauguracyjny II edycji Kursu – Niewolni – solidarni. Wolni – niesolidarni?)
absolwent socjologii UW; związany z Instytutem Socjologii; profesor UG; rektor Wyższej Szkoły Zarządzania Personelem, prorektor Wyższej Szkoły Komunikowania i Mediów Społecznych im. J. Giedroycia, wykładowca na UW-M w Olsztynie; członek zarządu polskiego PEN Clubu; związany ze środowiskiem gdańskich liberałów; członek Kongresu Liberalno-Demokratycznego; autor licznych publikacji dotyczących procesów zachodzących w społeczeństwach demokratycznych i komentator bieżących procesów politycznych w Polsce; zajmujący się tematyką antysemityzmu we współczesnej Polsce, w Instytucie Socjologii UW kierował projektem poświęconym sytuacji mniejszości seksualnych w Polsce w świetle badań empirycznych; członek Rady Konsultacyjnej Centrum Monitoringu Wolności Prasy Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich; autor artykułów w Przeglądzie Politycznym, Tygodniku Powszechnym, Gazecie Wyborczej, Rzeczpospolitej i magazynie Nigdy Więcej; odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, wyróżniony Nagrodą Polskiego PEN Clubu im. J. Strzeleckiego.

(Zwiedzanie terenów po stoczniowych)
z wykształcenia romanistka; od 2000 r. pracuje w Fundacji Centrum Solidarności w Gdańsku; do 2007 r. na stanowisku dyrektora wystawy Drogi do Wolności, od 2007 r. Prezes Zarządu Fundacji Centrum Solidarności; w latach 2007-2010 dyrektor ds. wystawienniczych Europejskiego Centrum Solidarności; autorka licznych projektów edukacyjnych, scenariuszy multimedialnych, wystaw historycznych (krajowych i zagranicznych), przeglądów filmowych (m.in. Co ty wiesz o PRL, Młodzi w PRL, W drodze do Sierpnia) a także współautorka filmu dokumentalnego Europejskie drogi do Wolności; jest autorką książki dla dzieci Przygoda z historią, współautorką albumu Obrazki z historii oraz bedekera Tu Stocznia; w 2009 r. odznaczona medalem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz XXX-lecia Ruchu Młodej Polski; w 2010 r. Medalem Komisji Edukacji Narodowej.
podcast „Darek zaimponował mi swoją odwagą na wiecu 3.05.1980 r.”

(Kultura – Socrealizm – sztuka w służbie propagandy; Od osiedla do blokowiska. Teoria i praktyka mieszkalnictwa socjalistycznego; Ikonosfera a pamięć i wiedza historyczna. „Solidarność” w ikonosferze współczesnego Gdańska)
historyk sztuki, Dyrektor Muzeum Miasta Gdyni, obecnie dyrektor Muzeum Narodowego w Gdańsku; Jego zainteresowania badawcze obejmują dzieje architektury nowoczesnej ze szczególnym uwzględnieniem okresu po 1945 r.; dzieje ochrony zabytków; nowożytną i nowoczesną architekturę gdańską; związki pomiędzy kulturą wizualną a ideologiami w XIX i XX w., a także ilustrację książkową w Polsce po 1945 r.; popularyzator kultury artystycznej i architektonicznej; pomysłodawca i współorganizator wystawy Niechciane dziedzictwo poświęconej architekturze XX w. w Gdańsku i Sopocie; członek Stowarzyszenia Historyków Sztuki (prezes O/ Gdańskiego 1997-2003); członek Polskiego Komitetu Narodowego ICOMOS; członek Gdańskiego Towarzystwa Naukowego; członek redakcji Rocznika Gdańskiego; współredaktor serii wydawniczej Gedania Artistica; członek Rady Kultury przy Prezydencie Miasta Gdańska; członek Wojewódzkiej Komisji Urbanistyczno-Architektonicznej; za udział w ratowaniu zabytków podczas pożaru kościoła św. Katarzyny odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi.

(Język filmu socrealistycznego; Polska kronika filmowa – informacja czy indoktrynacja; Świadomość historyczna Sierpnia `80 w filmie „Solidarność, Solidarność”; Ekranowy wizerunek emigranta w PRL?)
filmoznawca, pracownik naukowy Uniwersytetu Gdańskiego, współzałożyciel i pierwszy prezes DKF UG Miłość Blondynki; autor i redaktor książek o tematyce filmoznawczej: Poszukiwanie i degradowanie sacrum w kinie (red.); Polskie kino wobec katolicyzmu; Popiół i diament Wajdy. Pół wieku filmu, w przygotowaniu do druku; publikował w antologiach i na łamach m.in. Kwartalnika Filmowego, Studiów Filmoznawczych, W drodze, Panopticum.

(powitanie uczestników Kursu)
menadżer kultury, wykładowca akademicki, producent i autor dokumentalnych filmów historycznych, dziennikarz; wieloletni pracownik Ośrodka Pamięć i Przyszłość odpowiadał za kwestie wizerunkowe i promocyjne; od 2023 r. dyrektor Ośrodka Pamięć i Przyszłość.

(Oprowadzania kuratorskie po wystawie Śląskiego Centrum Wolności i Solidarności)
dyrektor Śląskiego Centrum Wolności i Solidarności.

(Historia przez sztukę. Prezentacja projektów warsztatowych z zakresu sztuki oraz z wykorzystaniem malarstwa)
kierownik działu merytorycznego Śląskiego Centrum Wolności i Solidarności; doktor nauk humanistycznych, absolwent Organizacji Produkcji Filmowej w PWSFTiT im. L. Schillera w Łodzi oraz MISH UŚ w Katowicach; stypendysta na Université IV Sorbonne w Paryżu oraz w Société Historique et Littéraire Polonaise; ukończył studia z zarządzania kulturą w SGH w Warszawie; badacz kina francuskiego oraz polskiego; autor książki Notatki o polskim kinie kontestacji, artykułów naukowych poświęconych filmom francuskim (publikowanych m.in. w „Europejskim Kinie Gatunków”, t. 2), ponad stu recenzji, wywiadów i tekstów popularnonaukowych zamieszczanych w Gazecie Wyborczej, Śląsku, dwutygodniku „rtPAPIER oraz w Opcjach; w pracy naukowej skupia się na historii filmu francuskiego, aspektach produkcyjnych kinematografii, a także nowych mediach i zarządzaniu instytucjami kultury; zawodowo jest związany z produkcją filmową i telewizyjną oraz z muzealnictwem; współautor filmów dokumentalnych poświęconych historii najnowszej.

(Kultura niezależna w kościele)
historyk, starszy specjalista w IPN w Oddziałowym Biurze Badań Historycznych w Katowicach; absolwent historii Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie; uzyskał stopień doktora nauk humanistycznych na podstawie rozprawy pt. Subkultura hipisów oraz jej zwalczanie w Polsce w latach 1967-1975; nagrodzony: brązowym Krzyżem Zasługi, nagrodą Marszałka Województwa Śląskiego, nagrodą im. ks. A. Weltzla Górnośląski Tacyt, Prezydenta Miasta Gliwice w dziedzinie ochrony kultury za całokształt działalności w 2020 r.; publikacje: Rok ostatni – rok pierwszy, Gliwice 1945, Ułamki miasta. Z przeszłości Gliwic w XX w., Kultura niezależna w Kościele, Hippiesi, kudłacze, chwasty. Hipisi w Polsce w latach 1967–1975, Gliwice. Biografia miasta, Osłabić tendencje emigracyjne. Komitet Wojewódzki PZPR w Katowicach wobec wyjazdów do RFN w latach 1970-1978.

(Materiały zdjęciowe pacyfikacji kopalni Wujek)
historyk, dziennikarz, publicysta; przez kilka lat pracował jako reporter w prasie codziennej, co było inspiracją do zawarcia w Śladach wielu prawdziwych sytuacji i wydarzeń; przygotowuje powieść o „żołnierzach wyklętych”, która opowiada o Polsce drugiej połowy lat 40; interesuje się historią i odkrywaniem miejsc, do których nikt inny nie zagląda; lubi powroty wszelkiego rodzaju: do miejsc, do książek, ulubionych filmów i płyt.

(Rola Kościoła w procesie pojednania polsko-niemieckiego po II wojnie światowej)
historyk i archeolog, doktor habilitowany nauk humanistycznych; zajmuje się historią średniowiecza i czasów najnowszych, szczególnie religijnością, historią Kościoła, historią pojednania polsko-niemieckiego po II wojnie światowej i relacjami dyplomatycznymi PRL i Stolicy Apostolskiej, historią życia codziennego; z-ca dyr.ds. naukowych w Ośrodku Pamięć i Przyszłość, wykładowca w Instytucie Historycznym Uniwersytetu Wrocławskiego. Twórca „Wrocławskiego Rocznika Historii Mówionej”; członek Polskiego Towarzystwa Historycznego i Polskiego Towarzystwa Historii Mówionej oraz Rady Naukowej Instytutu Śląskiego w Opolu.

(Terror masowy i selektywny; Urząd i Służba Bezpieczeństwa w PRL)
pracownik naukowy Wydz. Nauk o Polityce i Administracji Uniwersytetu K. Wielkiego w Bydgoszczy oraz Instytutu Historii PAN w Warszawie; prowadzi badania naukowe na temat zbrodni katyńskiej, historii więziennictwa w Polsce po 1945 r., dziejów polskiej emigracji politycznej po 1945 r. oraz historii sportu, w tym gry szachowej; jest członkiem Kolegium IPN oraz Rady Muzeum przy Muzeum II Wojny Światowej; współpracuje z redakcjami Dziejów Najnowszych, Przeglądu Sejmowego i Polski 1944/45 – 1989. Studia i Materiały.

(Gdańska mapa terroru)
autor i współautor ponad 170 publikacji naukowych i popularnonaukowych, w tym o charakterze monograficznym; specjalizuje się w historii wojskowej XX w., ze szczególnym uwzględnieniem okresu II wojny światowej; interesuje się tematyką Kresów Wschodnich Polski Odrodzonej oraz biografistyką; w swym dorobku ma prace związane z rozważaniami z pogranicza etyki medycznej, eugeniki i eutanazji oraz dotyczące zagadnień związanych ze służbami specjalnymi i aparatem represji państw totalitarnych; członek komitetów recenzyjnych Zeszytów Muzeum Stutthof, Biuletynu Muzeum Marynarki Wojennej oraz Aparatu represji Polski Ludowej; konsultant historyczny filmów: Pułkownik Dąbek. Obrona Gdyni 1939, Tajemnica lasów Piaśnicy oraz Gdańsk 1939; z-ca przewodniczącego Rady Naukowej Muzeum Dywizjonu 303, członek Zespołu Ekspertów opiniujących projekt wystawy stałej w Muzeum Poczty i Telekomunikacji.

(koordynatorka prac zaliczeniowych; źródła historyczne)
absolwentka UG; historyk i pedagog, wieloletni nauczyciel historii i wiedzy o społeczeństwie; pracownik Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej w Gdańsku; autorka i redaktorka merytoryczna materiałów dydaktycznych: Pamiętamy, pamiętam… Pomorze Gdańskie i obóz Stutthof 1920-1945; Dziedzictwo antyku – dorobek starożytnych cywilizacji. Gimnazjum; Historia i WOS: skuteczne nauczanie, udany egzamin. Gimnazjum; egzaminatorka, współautorka publikacji opracowanej w ramach projektu Budowa banków zadań, realizowanego przez Centralną Komisję Egzaminacyjną: Egzamin maturalny. Historia poziom rozszerzony. Zbiór zadań. Materiały pomocnicze dla uczniów i nauczycieli; członek Komitetu Merytorycznego Olimpiady Solidarności. Dwie dekady historii. (od I edycji).

(Śladami historii Aresztu Śledczego w Gdańsku)
psycholog, pasjonat historii; z-ca dyr. Aresztu Śledczego w Gdańsku, mjr Służby Więziennej w stanie spoczynku; autor książek Dwie strony krat. Z historii więzienia w Gdańsku, Sopocki Sierpień 80, Adam Dedio 1918-1947. Dobry syn; autor artykułów i publikacji o tematyce historycznej i penitencjarnej w Przeglądzie Więziennictwa Polskiego i w Biuletynie IPN, w Forum Penitencjarnym, 30 dni, Nasz Gdańsk i Wiadomości Bocheńskie; współautor licznych prac, scenariuszy filmowych, wystaw oraz współorganizator uroczystości; związany z Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku – kierownik działu dokumentacji filmowej; odkrywca zasypanych karcerów w gdańskim więzieniu, twórca izby pamięci Marsz. J. Piłsudskiego w celi, w której w więzieniu gdańskim był więziony w 1917 r., odkrywca miejsca pochówku zmarłych na tyfus w gdańskim więzieniu w latach 1945-46; współorganizator powstania i odsłonięcia pomników Ofiar tyfusu i Pomnika Tatara RP oraz tablic poświęconych pamięci polskości w Gdańsku; Jego ustalenia w ramach projektu IPN Poszukiwania miejsc pochówku ofiar komunizmu w latach 1944-1956 przyczyniły się do ekshumacji szczątków D. Siedzikówny ,Inki, F. Selmanowicza ,Zagończyka i A. Dedio Adriana; wielokrotnie wyróżniany i nagradzany m.in. Kustosz Pamięci Narodowej, IPN.

(koordynatorka rocznych prac zaliczeniowych – Mój pomysł na projekt edukacyjny)
historyk; absolwentka Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy; doktorantka Wydz. Humanistycznego, gdzie obroniła rozprawę doktorską Życie codzienne w Bydgoszczy w dekadzie lat siedemdziesiątych XX w; stypendystka MEN oraz Fundacji im. M. Kiszkiela przy Muzeum Dyplomacji i Uchodźstwa Polskiego UKW w Bydgoszczy; pracownik pionu naukowo-edukacyjnego IPN – Komisja Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, Delegatura w Bydgoszczy; autorka wielu publikacji naukowych m.in. dot. twórczości A. Jachniny, życia codziennego w PRL, oporu społecznego i opozycji politycznej 1956-1981, dziejów NSZZ Solidarność oraz historii kościoła; autorka, współautorka i konsultant historycznych wystaw; materiałów i pomocy edukacyjnych IPN; opiniowała dla MEN nowe podstawy programowe z historii i wiedzy o społeczeństwie dla szkół podstawowych i ponadpodstawowych.

(Kościół wobec Solidarności ‘80-89)
zatrudniony w Instytucie Historii Polski PAN, w Biurze Edukacji Publicznej IPN, Wykładowca Uniwersytetu Kard. St. Wyszyńskiego oraz UW; autor licznych publikacji; w latach 80. współpracował z opozycją demokratyczną; jeden ze współtwórców Katolickiego Stow. Wychowawców; członek NSZZ Solidarność, sekretarz Komitetu dla Upamiętnienia Polaków Ratujących Żydów; członek rady programowej Fundacji Dzieło Nowego Tysiąclecia; fundator Fundacji Żołnierzy Wyklętych; członek w radzie historycznej Związku Żołnierzy Narodowych Sił Zbrojnych; w 2015 r. uzyskał mandat senatora z ramienia PiS. W 2018 r. powołany w skład rady przy Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku; odznaczony Srebrnym Medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis, Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski, przez Klub Jagielloński im. Św. Kazimierza wyróżniony dla historyków zajmujących się dziejami najnowszymi w okresie III RP, medalem Polonia Mater Nostra Est, Nagrodę im. Jerzego Łojka, Nagrodę im. Ireny i Franciszka Skowyrów, Medal Komitetu Powązkowskiego i Medal Pamiątkowy 10 lat IPN.

(Polskie miesiące – antecedencje „Solidarności” dzieje oporu i opozycji w PRL)
nauczyciel akademicki, działacz opozycji w PRL, polityk; uczestnik w Ruchu Obrony Praw Człowieka i Obywatela; prowadził działania w Zespole Inicjatywy Obywatelskiej; założył i kierował opozycyjnym Ruchem Młodej Polski; uczestnik w strajku w Stoczni Gdańskiej w 08.1980 r.; red. pisma Bratniak; w 1981 r. sygnatariusz deklaracji założycielskiej Klubów Służby Niepodległości, doradca L. Wałęsy; w okresie stanu wojennego, do 1984 r., ukrywał się; zasiadał w niejawnych władzach Solidarności; do 1989 r. redagował czasopisma podziemne; współpracował z Tygodnikiem Powszechnym; w 1989 r. uczestnik obrad plenarnych Okrągłego Stołu; w rządzie T. Mazowieckiego minister ds. współpracy z organizacjami politycznymi i stowarzyszeniami; przewodniczył Forum Prawicy Demokratycznej; działał jako wiceprzewodniczący UD; przewodniczył Partii Konserwatywnej; współtwórca Stronnictwa Konserwatywno-Ludowego; poseł na Sejm z ramienia UD i Akcji Wyborczej Solidarność; po 2001 r. skupił się wyłącznie na pracy naukowej; w 2010 r. był m.in. członkiem komitetu honorowego kandydata na urząd prezydenta Gdańska P. Adamowicza oraz na urząd prezydenta RP B. Komorowskiego; członek Kapituły Orderu Orła Białego – w 2015 r. w proteście przeciwko decyzji prezydenta RP A. Dudy (dot. ułaskawienia M. Kamińskiego) zrezygnował z członkostwa w kapitule; odznaczenia i wyróżnienia: Order Orła Białego, Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Wolności i Solidarności, Oficer Legii Honorowej (Francja),, Odznaka Honorowa za Zasługi dla Samorządu Terytorialnego.

(Wychodźstwo polskie a kontakty z Krajem. Losy emigranta)
historyk kultury, nauki i sztuki, archiwista, dr hab.; dyrektor Muzeum Uniwersyteckiego w Toruniu; absolwent historii UMK w Toruniu, doktorat (Kultura-Kraj: pomoc paryskiego Instytutu Literackiego dla Polski w latach 1946-1990. Koncepcje i realizacja); habilitacja w Instytucie Historii Nauki PAN (Historii nauki, kultury i sztuki polskiej na emigracji i na kresach w XX w., w zakresie źródeł, bibliografii, czasopiśmiennictwa, archiwoznawstwa, muzealnictwa i biografistyki); dyr. Biblioteki Uniwersyteckiej w Toruniu; założyciel i kierownik Archiwum Emigracji i Muzeum Uniwersyteckiego w Toruniu; red. nacz. czasopisma Archiwum Emigracji; autor licznych publikacji związany z Instytutem Literackim w Paryżu.

(Nauczyciel – uczeń komunikacja werbalna i niewerbalna)
aktorka teatralna, literatka, zdobywczyni wielu nagród poetyckich, publikowała na łamach prasy literackiej i stronach poświęconych prozie i poezji; mgr kulturoznawstwa o specjalności komunikacja kulturowa, absolwentka Liceum Sztuk Plastycznych; dyplomowany coach, absolwentka I stopnia TSR; dyplomowana arteterapeutka, terapeutka naturalna; prowadzi warsztaty teatralne dla dorosłych, teatroterapeutyczne, z zakresu autoprezentacji i wystąpień publicznych, z osobami chorującymi na schizofrenię oraz na rzecz osób z upośledzeniem umysłowym; w swoich warsztatach łączy wiele dziedzin, z którymi spotkała się w życiu, by móc w głębszy sposób poruszyć i prowokować ludzi do rozwoju i zmian.
(Gry edukacyjne w nauczaniu historii. Jak stworzyć prostą grę edukacyjną)
pracownik w Instytucie Pamięci Narodowej, zajmuje się edukacyjnymi grami planszowymi.

(Rola emigracji polskiej w historii lat 1956-1990)
prawnik i politolog; uczestnik opozycji demokratycznej w Gdańsku: Ruch Młodej Polski, KK NSZZ Solidarność; działacz emigracyjnej Solidarności: Komitet Koordynacyjny Solidarności we Francji, Biuro Zagraniczne NSZZ Solidarność w Brukseli 1982-1986, redaktor emigracyjnego Głosu Katolickiego we Francji 1986-1990; dyplomata: Konsul Generalny RP w Lyonie 1991-1996, Minister Pełnomocny w Ambasadzie RP we Francji 1997-2002, Ambasador RP w Królestwie Belgii 2007-2012. W latach 2002-2004 w ramach francuskiego Stowarzyszenia Francja-Polska dla Europy, w kontekście wejścia Polski do UE, przeprowadził projekt Spotkań Europejskich, w Polsce i we Francji. W latach 2006-2007 pełnomocnik Prezydenta Gdańska ds. Europejskiego Centrum Solidarności. Obecnie współpracuje z polskimi firmami z sektora stoczniowego, morskiego i budowlanego. Pochodzi z gdańskiej rodziny, mieszkającej w Wolnym Mieście Gdańsku. Podczas II wojny światowej jego dziadek i wuj byli obrońcami Poczty Polskiej w Gdańsku.
podcast „Rzeczywistość nie jest czarno-biała”

(Narodziny III RP. Od Okrągłego Stołu do demokratycznych wyborów do Sejmu. 1989-1991; Solidarność – od Okrągłego Stołu do Wyborów Czerwcowych)
pracownik Instytutu Historii Uniwersytetu Kardynała St. Wyszyńskiego w Warszawie; w latach 2011-16 członek Rady Instytutu Pamięci Narodowej i jej przewodniczący; autor i współautor kilkunastu książek z zakresu historii Polski w XX. Najważniejsze prace w jego dorobku dotyczą dziejów Polski pod rządami komunistycznymi (Państwo i Kościół w Polsce 1945-1970, Kraków 1995; PRL bez makijażu, Kraków 2008), transformacji ustrojowej (Reglamentowana rewolucja. Rozkład dyktatury komunistycznej w Polsce 1988-1990, Kraków 2014; Od Mazowieckiego do Suchockiej. Pierwsze rządy wolnej Polski, Kraków 2019) oraz przemian systemu politycznego współczesnej Polski (Historia polityczna Polski 1989-2015, Kraków 2016).

(Solidarność podziemna. Solidarność z perspektywy Kremla)
absolwent i pracownik naukowy Instytutu Historycznego UW; historyk specjalizujący się w najnowszej historii Polski, w tym dziejami społecznymi Polski Ludowej i krajów Europy Środkowej. Współredaktor 6-cio tomowej historii Solidarności; Dyrektor Biura Edukacji Publicznej IPN, Prezes IPN, Prezes Platformy Europejskiej Pamięci i Sumienia zajmującej się upowszechnianiem wiedzy o totalitaryzmach; odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski,, Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim (Lovagkeresztje) Orderu Zasługi Republiki Węgierskiej.

(Autorytet nauczyciela – autoprezentacja, dykcja, impostacja)
aktor teatralny i filmowy, stworzył ponad czterdzieści ról w teatrze, kilkanaście w filmie i telewizji; pełnił rolę asystenta reżysera; wielokrotnie nagradzany za swoją pracę artystyczną; magister sztuki, absolwent Wydz. Aktorskiego PWST we Wrocławiu; pedagog, wykładowca Wyższej Szkoły Bankowej; instruktor teatralny; opiekun artystyczny kilku młodzieżowych grup teatralnych w Gdyni; współpracujący z Działem Edukacji Gdańskiego Teatru Szekspirowskiego (Teatralny Pasjans, Teatr i Edukacja); jego zainteresowania krążą wokół dialogu między teatrem a wszechstronnym rozwojem; prowadząc spotkania warsztatowe transponuje szerokie spectrum technik aktorskich i środków teatralnych na narzędzia, pozwalające skutecznie przyspieszyć rozwój osobisty i zawodowy; współtwórca marki Lira – Teatroterapia.

(Jak szukać rzetelnej wiedzy historycznej w internecie – historia lat 47-89)
absolwent prawa, szkoleniowiec z zakresu fake newsów, bańki informacyjnej, zagrożeń mediów społecznościowych; aktywista organizacji pozarządowych, koordynator projektów edukacyjnych; były Prezes Zarządu Stowarzyszenia Demagog oraz redaktor naczelny portalu demagog.org.pl; koordynator projektu Akademia Fact-Checkingu, szkoleń z wiarygodnych źródeł informacji dla nauczycieli i uczniów; koordynator projektów edukacyjnych Fundacji Centrum Solidarności; szkoleniowiec projektu Segment, koordynator Śląskiej Teki Edukacyjnej oraz koordynator Olimpiady Solidarności. Dwie dekady historii.

(Rygor i prawo stanu wojennego; Stan wojenny w dokumentacji aparatu bezpieczeństwa PRL)
historyk, archiwista, absolwent UMK w Toruniu; kierownik Referatu Udostępniania Oddziałowego Archiwum IPN w Gdańsku; autor i współautor wystaw oraz publikacji poświęconych opozycji antykomunistycznej w PRL (m.in. W walce o lepszą przyszłość. Wolne Związki Zawodowe 1978-1980; Gdański Sierpień ’80; Gdańsk w stanie wojennym 1981-1983; Wołyń 1943; Sprawa kwidzyńska. Internowanie, pobicie, proces 1982).

(Wojskowe Obozy Internowania – mało znana represja stanu wojennego)
prokurator w O/ Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Gdańsku; skierował kilkadziesiąt aktów oskarżenia o zbrodnie komunistyczne i przeciwko ludzkości (m. in. w sprawie bezprawnego powołania w stanie wojennym opozycjonistów do czynnej służby wojskowej w Wojskowym Obozie Internowania w Chełmnie za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego); przeprowadził kilkadziesiąt śledztw w sprawach zbrodni nazistowskich będących jednocześnie zbrodniami wojennymi i przeciwko ludzkości, popełnionymi przez członków organizacji Selbstschutz, żołnierzy Wehrmachtu, funkcjonariuszy SS, SD, Gestapo, Żandarmerii, Jagdkommando oraz sędziów Sądów Specjalnych (Sondergericht) na terenie woj. kujawsko-pomorskiego; autor licznych publikacji na temat Zbrodni Pomorskiej i Wojskowych Obozów Internowania; odznaczony przez Prezydenta RP A. Dudę – za wybitne zasługi w działalności na rzecz ujawniania prawdy historycznej o zbrodniach nazistowskich i komunistycznych za działalność państwową i publiczną Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

(moderator dyskusji panelowej)
absolwentka studiów historycznych w Instytucie Historycznym Uniwersytetu Wrocławskiego; od 2000 r. pracuje w Zakładzie Dydaktyki Historii i Wiedzy o Społeczeństwie Instytutu Historycznego UW; prowadzi zajęcia z najnowszej historii Polski, historii propagandy politycznej, historii USA i Polonii Amerykańskiej, dydaktyki historii oraz różnych aspektów public history (historii w przestrzeni publicznej); koordynator programu Erasmus+ na Wydziale Nauk Historycznych i Pedagogicznych UW; opiekun praktyk zawodowych studentów historii w przestrzeni publicznej.

(Rozliczenie z systemem politycznym w PRL)
pracownik Instytutu Historii Nauki PAN oraz Muzeum Historii Polski, specjalizuje się w dziejach Europy Środkowej w XX w.; autor m.in. książek Gorące lata trzydzieste. Wydarzenia, które wstrząsnęły Rzeczpospolitą, Nieznośny ciężar braterstwa. Konflikty polsko-czeskie w XX wieku i Mieczysław F. Rakowski. Biografia polityczna; laureat nagrody Nowych Książek dla najlepszej książki, Nagrody Naukowej tygodnika Polityka, Nagrody Specjalnej Fundacji Identitas oraz Nagrody KLIO; rzecznik prasowy Muzeum Historii Polski.

(Żołnierze Wyklęci)
historyk, badacz komunistycznych struktur aparatu represji i podziemia niepodległościowego w Polsce, z-ca Prezesa IPN, p.o. dyrektora Biura Poszukiwań i Identyfikacji IPN; autor i współautor ponad 20 książek m.in.: Prawnicy czasu bezprawia. Sędziowie i prokuratorzy wojskowi w Polsce 1944-1956, Archeologia sądowa w teorii i praktyce, redakcja naukowa; Więzienia i obozy na Dolnym Śląsku (1945-1956). Przewodnik; Cmentarz Osobowicki we Wrocławiu. Pola ofiar komunizmu oraz 200. artykułów m.in.: Archeologia zbrodni jako źródło catharsis społeczeństw postkomunistycznych, “Archeologia współczesności”; In search of a buried army, The Return of the Executed Army; Blast injuries found on the exhumed remains of Polish postwar partisans killed by the Polish security service in 1946, Legal Medicine 42.

(Monopol gospodarczy – zniszczenie prywatnej inicjatywy; Gospodarka w PRL)
kierownik Katedry Historii Gospodarczej Wydz. Nauk Ekonomicznych UW; w pracy badawczej zajmuje się historią gospodarczą okresu PRL, przede wszystkim znaczeniem aparatu partyjnego w gospodarce; Jego zainteresowania obejmują również problemy rozwoju gospodarczego ziem polskich w XIX i XX w., w tym szacowania wielkości historycznego PKB Polski; publikował m.in. w European Review of Economic History, Historical Methods, Europe-Asia Studies i Business History; jest współautorem książki porównującej dorobek myśli ekonomicznej PRL i NRD: Sozialistische Ökonomie im Spannungsfeld der Modernisierung. Ein ideengeschichtlicher Vergleich DDR – Polen (wspólnie H-J. Wagenerem i P. Korysiem).

(Przełomowy charakter strajku sierpniowego)
wykładowca UG, pracownik ECS; kierował pracą zespołu tworzącego wystawę stałą ECS; redaktor sekcji tematycznej „Historia mediów i dziennikarstwa” w czasopiśmie Media Biznes Kultura; przygotował m.in. prace pod tytułem Regionalna Komisja Koordynacyjna NSZZ Solidarność Region Gdańsk w latach 1982–1989, opublikowaną w książce pod red. A. Friszkego Solidarność podziemna 1981–1989 oraz Pisma liberalne drugiego obiegu w Polsce w latach 1979–1990, książkę nagrodzoną w konkursie na najlepszy debiut historyczny; autor artykułów poruszających problematykę prasy niezależnej i oficjalnej w PRL, biogramów działaczy opozycji, dokumentuje działania podziemnych wydawców.

(Polska Ludowa jako wielka obietnica, wielkie rozczarowanie w odczuciu społecznym)
uczeń prof. M. Kuli, A. Kłoskowskiej, I. Krzemińskiego, P. Śpiewaka; absolwent historii i socjologi na UW; zainteresowania: historia społeczna, kulturowa, emocji PRL; autor szeregu tekstów w tygodniku Polityka i Gazecie Wyborczej; najważniejsze publikacje: Wielka Trwoga. Polska 1944 – 1947. Ludowa reakcja na kryzys; Wielkie rozczarowanie. Geneza rewolucji Solidarności; najważniejsze artykuły naukowe: Społeczeństwo polskie lat sześćdziesiątych – »między małą stabilizacją« a »małą destabilizacją«”, w: Oblicza marca 1968, red. K. Rokicki, Sł. Stępień, IPN, Klimat emocjonalny w Polsce lat osiemdziesiątych. Studium na podstawie raportów Biura „W”, w: Społeczeństwo polskie w latach 1980-1989, red. N. Jarska, J. Olaszek, IPN, Paniki wojenne: Polska 1945-1980, “Kultura i Społeczeństwo”.

(Narodziny opozycji przedsierpniowej)
historyk, absolwent historii na UW; red. działu hist. Tygodnika Solidarność, działu hist. miesięcznika Więź i członek kolegium pisma do chwili obecnej; przed 1989 r. publikował w wydawnictwach podziemnych i emigracyjnych, m.in. w paryskich Zeszytach Historycznych; od 1990 r. pracownik Instytutu Studiów Politycznych PAN w Zakładzie Najnowszej Historii Politycznej; doktor habilitowany, profesor.; autor prac dotyczących różnych aspektów historii PRL, zwłaszcza dziejów opozycji oraz emigracji politycznej; od 1998 r. wykładowca historii Polski XX w. w Collegium Civitas; członek Kolegium IPN, Rady IPN; członek Rady Ośrodka Karta, Rady Muzeum Historii Polski i Kolegium ECS; przewodniczący Stow. Archiwum Solidarności; przewodniczący Jury nagrody im. K. Moczarskiego; promotor 6 doktorantów; wybrany na członka-korespondenta PAN; członek Towarzystwa Naukowego Warszawskiego; otrzymał nagrody: Odry, Polskiej Fundacji Kulturalnej w Londynie, im. J. Giedroycia, Wydziału I PAN, Polityki, im K. Moczarskiego, im. Jana Długosza, Klio, im. T. Kotarbińskiego; autor m.in.: Opozycja polityczna w PRL 1945-1980, Życie polityczne Emigracji, Polska. Losy państwa i narodu 1939-1989, Anatomia buntu. Kuroń, Modzelewski i komandosi, Adam Ciołkosz – portret polskiego socjalisty, Czas KOR-u. Jacek Kuroń a geneza Solidarności, Rewolucja Solidarności 1980-1984, Między wojną a więzieniem 1945-1953. Młoda inteligencja katolicka, Państwo czy rewolucja. Polscy komuniści a odbudowanie państwa polskiego 1892-1920; redaktor i współautor tomu Solidarność podziemna 1981-1989, im. Kotarbińskiego „Sprawa jedenastu. Uwięzienie przywódców NSZZ Solidarności i KSS „KOR” 1991-1984; zainteresowania badawcze: Historia polityczna Polski po 1945 r., Historia opozycji w czasach komunizmu po 1956 r., Historia polskiej powojennej emigracji politycznej, Historia Drugiej Rzeczypospolitej.

(Rola Kościoła w Polsce na tle innych krajów; Księża zaangażowani (w dekadach lat 40. 50. 60. 70. i 80.)
naczelnik Oddziałowego Biura Badań Historycznych Instytutu Pamięci Narodowej w Katowicach; redaktor naczelny periodyku popularnonaukowego „CzasyPismo. O historii Górnego Śląska w XX w.; członek redakcji czasopisma naukowego Aparat Represji w Polsce Ludowej 1944-1989.

(Cenzura w PRL – w nauce i kulturze)
w latach 1991-2018 w Instytucie Historii PAN w Warszawie; bada dzieje myśli społecznej i politycznej XX-XXI w.; szczególnie interesuje się wykorzystywaniem treści historycznych w polityce; autor monografii: Olgierd Górka. Historyk w służbie myśli propaństwowej (1908-1955); Cenzura a nauka historyczna w Polsce 1944-1970; Pokolenie Marca’68. Wariant łódzki; współredaktor m.in. prac zbiorowych: Cenzura w PRL. Analiza zjawiska; Cenzuro wróć? Mechanizmy ograniczania wolności słowa w Polsce po 1990 roku; autor artykułów dot. sylwetek polskich uczonych, ich kontaktów z uczonymi radzieckimi po 1945 r., współczesnych problemów społeczno-politycznych.

(Polskie miesiące)
historyk i wystawiennik, doktor nauk humanistycznych, pracownik Biura Badań Historycznych IPN, w latach 2013–2017 koordynator centralnego projektu badawczego Władze PRL wobec kryzysów społeczno-politycznych i opozycji demokratycznej 1956–1976; autor lub współautor wystaw historycznych prezentowanych w Polsce i zagranicą, m.in. 1956. Polska – Węgry. Historia i Pamięć (2016) oraz Zimna wojna. Krótka historia podzielonego świata (2010); naukowo zajmuje się społeczną i polityczną historią Polski pod rządami komunistów, w szczególności kryzysami w PRL; autor monografii Czerwiec 1976. Geneza, przebieg, konsekwencje, Warszawa 2006. Współautor albumów The Cold War. A Short History of a World Divided, 2015, Warsaw; Fotografie bez cenzury 1976 – 1989. Nieoficjalny portret PRL, Warszawa 2014; Zimna wojna. Krótka historia podzielonego świata, Warszawa 2012.

(Jak rozmawiać ze świadkiem historii? – teoria i praktyka)
historyk, pracuje w Archiwum Historii Mówionej Domu Spotkań z Historią i Ośrodka KARTA, koordynuje projekty historii mówionej, nagrywa wywiady biograficzne; zajmuje się historią Ludowego Wojska Polskiego; autor i współautor książek: Generał Stefan Mossor (1896–1957). Biografia wojskowa (2008), Żołnierze generała Maczka. Doświadczenie i pamięć wojny (2013), Michał Żymierski 1890–1989 (2013), Żołnierze ludowego Wojska Polskiego. Historie mówione (2018), a także Polskie wojska operacyjne w Układzie Warszawskim (2022).

(Percepcja jakości życia w PRL – z listów obywateli)
prof. dr hab. w Instytucie Historii PAN; specjalista w zakresie historii społecznej Polski w latach 1944-1989 i stosunków PRL z państwami romańskimi; autor m.in.: z Marią Pasztor, Stosunki polsko-francuskie 1944-1980, z M. Pasztor, Afera mięsna: fakty i konteksty, Polacy a stalinizm 1948-1956, „Masy pracujące przede wszystkim”. Organizacja wypoczynku w Polsce 1945-1956, Mieszkanie się należy… Studium z peerelowskich praktyk społecznych, z G. Miernikiem, „Zhańbiona” wieś Okół: opowieści o buncie, Rzeczy, ludzie, zjawiska. Studia z historii społecznej stalinizmu w Polsce, Ludzie „trzeciego wieku” i ich warunki życiowe w Polsce w latach 1944-1989. Głowne problemy (analiza historyczna).

(Solidarność jako ruch społeczny)
historyk, doktor politologii; pracownik Biura Badań Historycznych IPN; specjalizuje się w historii NSZZ Solidarność oraz transformacji politycznej po 1989 r.; autor książek Anatomia rewolucji. Narodziny ruchu społecznego Solidarność w 1980 r. oraz Koniec imperium MSW. Transformacja organów bezpieczeństwa państwa 1989 –1990.

(Władze PRL wobec Solidarności)
historyk, 2000–2015 pracownik Biura Edukacji Publicznej, Biura Badań Historycznych IPN, członek Stowarzyszenia Archiwum Solidarności i Stowarzyszenia Wolnego Słowa; zajmuje się badaniem dziejów aparatu represji (zwłaszcza organów bezpieczeństwa), opozycji demokratycznej w PRL (głównie NSZZ Solidarność), funkcjonowaniem mediów (przede wszystkim Polskiego Radia i Telewizji Polskiej) przed 1989 r., sportem w PRL oraz stanem wojennym; autor licznych publikacji naukowych i popularnonaukowych na ten temat. Ostatnio opublikował m.in.: Tajna historia futbolu. Służby afery i skandale, Opozycja na celowniku.

(Piosenka jako narzędzie w nauczaniu historii (m.in. Jacek Kaczmarski) wątek kulturowy – kabaret, teatr itp.)
członek Pracowni Badań Literatury i Kultury Niezależnej w Instytucie Filologii Polskiej Uniwersytetu im. A. w Poznaniu; od końca lat dziewięćdziesiątych publikuje prace na temat związków piosenki z literaturą; autor książek: Poza państwowym monopolem – Jan Krzysztof Kelus (1998), Jacek Kaczmarski w świecie tekstów (2003, 2013), To moja droga. Biografia Jacka Kaczmarskiego (2009, 2014), Szarpidruty i poeci. Piosenka wobec przemian społecznych i kulturowych ostatnich dekad (2017). Wspólnie z Krzysztofem „Grabażem” Grabowskim opublikował rozmowę Gościu. Auto-bio-Grabaż (2010); współredaktor książek zbiorowych Zostały jeszcze pieśni… Jacek Kaczmarski wobec tradycji (2010), Nowe słowa w piosence. Źródła. Rozlewiska (2017) Etyka i estetyka słowa w piosence (2019) oraz Polska w piosence (1989-2019) (2020); red. tomów z tekstami St. Staszewskiego i J. Wołka; w latach 2015-2019 dyr. artystyczny Festiwalu słowa w piosence Frazy.

(Przyjaciele zza żelaznej kurtyny – wsparcie Solidarności i społeczeństwa)
historyk, politolog, naczelnik Oddziałowego Biura Badań Historycznych IPN w Warszawie; absolwent Uniwersytetu Warszawskiego i École des Hautes Études en Sciences Sociales w Paryżu; studiował także na uniwersytecie w Nancy; stypendysta Fundacji na rzecz Nauki Polskiej, MEN, rządu Republiki Francuskiej; visiting fellow na University of Western Sydney; autor ok. 200 artykułów naukowych, a także autor, współautor lub redaktor blisko 50 książek; laureat m.in. Nagrody Historycznej „Polityki”, Nagrody Klio, konkursu „Książka Historyczna Roku”.

(Neurodydaktyka – nauczanie przyjazne mózgowi. Jak wykorzystać zdobycze neurodydaktyki w nauczaniu historii?)
zajmuje się metodyką i neurodydaktyką; propaguje wprowadzenie do szkół nowej, opartej na wnioskach płynących z neuronauk, kultury edukacyjnej; pracuje jako wykładowca w Nauczycielskim Kolegium Języków Obcych w Toruniu; w licznych publikacjach i na seminariach promuje twórcze wykorzystanie nowych technologii w nauczaniu; współorganizowała europejski projekt Zmieniająca się szkoła; jest autorką materiałów dydaktycznych wykorzystujących wnioski płynące z badań nad mózgiem oraz książek Między podręcznikiem a internetem, Neurodydaktyka. Nauczanie i uczenie się przyjazne mózgowi; prowadzi blog Neurodydaktyka, czyli neurony w szkolnej ławce.

(Wykorzystanie programów graficznych w nauczaniu historii)

(Wycieczka)
licencjonowany przewodnik po Gdańsku, Gdyni, Sopocie, Półw. Helskim i okolicach; posiada licencję na oprowadzanie po oddziałach Muzeum Gdańska, Muzeum Stutthof, Muzeum Emigracji oraz ECS; chciałby pokazać Wam swoje miasto w interesujący, pasjonujący, ale przede wszystkim przystępny i przyjemny sposób! stara się wyczuć, czego grupa od niego oczekuje i dopasować sposób w jaki pokaże Gdańsk; to, co może zaoferować i obiecać to coś więcej niż wycieczkę z „copy-paste’ów”; nie jest mu obca praca przy lokalnych produktach, chętnie opowie o gdańskim piwie, bursztynie, jedzeniu lub mocniejszych trunkach.